Sola skin og her sit no eg
og stirrar ut på ein murvegg
Innestengd eg er på mitt kontor
eg vil ut og helsa på moder Jord
Eg drøymer om eit liv som Lars Monsen
og svinga ein bamsefar i dansen
Men fleire draumar må tørke
før eg kan gå heim i mørke
Så har det skjedd igjen. Kamma rykka ned til adeccoligaen.. Kva kan ein sei, det byrjar jo å bli ein vane no. Og berre så det er sagt; eg legg ned veto mot fotballsnakk dei neste vekene!
Ellers har det vel ikkje vore tidenes mest hendelsesrike veke. Den har vore prega av søvnmangel. Gjekk på jobb, etter 2 timar søvn i eiga seng og ein 5-6 timar med skrall søvn på nattbussen, på mandag. Sovna ikkje når eg burde mandagskveld. Capoeira trening på tirsdag, sjølvsagt mista eg bussen, og tenkte at eg like godt kunne spela litt musikk, og greide sjølvsagt (litt bevist) å miste ytterlegare to bussar.. Så med andre ord kom eg ikkje i seng når eg burde denne dagen heller.. Torsdag hadde vi “såperoda”, der det skulle sjekkast ut om beltene våre satt sånn akkurat passe godt fast. Eg treng vel ikkje å seie at eg ikkje kom meg i seng i tide denne kvelden heller. Fredag var eg på trening, og tok ein øl på mikrobryggeriet med eit par capoeira folk, og sovna vel før 12. Laurdagen var eg på halloweenfest. I dag var eg atter ein gong på capoeiratrening. Fikk spelt mykje musikk, noko som absolutt trengdes. Kom heim i tide til å få med meg at kamma rykka ned. Perfekt slutt på ei veke det.. NOT! Berre å håpe at neste veke bringer litt meir søvn og ingen nedrykk 
For å driva meg til vannvidd har dei no byrja å skjære opp den gigantiske betongplassen utanfor kontoret mitt med sirkelsag. Dette på grunn av ein vannskade som skal utbedrast. Eg behøver vel ikkje nevne at dette produserer ein inni granskogen mykje ulyd, og kan væra ganske irriterande når ein prøver å konsentrere seg. Da dei gjorde tilsvarande arbeid på andre sia av bygningen pågjekke dette bråket i 3-4 veker. No har endeleg turen komme til mi side av bygget, og alle hjerter gleder seg.. Kan bli triveleg her i vekene framover :p