Husomlykkjun

Da var lista over nye belte i Capoeira klar, og surprise, surprise, eg var på lista! Det betyr at neste helg vil eg endeleg få mitt første belte, og er velkommen inn i varmen blant capoeiristas.

Fredag var eg på fargefest i Jakobsli. Det var eigentleg ganske gøy, og eg stilte i eit fantstisk grønt antrekk! “Desverre” foreligg det enda ikkje bildebevis på nettopp dette. Etter sosialisering og eit par caipirinha oppe i Jakobsli gjekk turen til byen, og brukbar/supa der vi dansa til sola stod opp (Not really, eg gjekk heim når musikkvolumet truga med å innvadere hjernebarken min). Resten av helga har blitt brukt til sløving, men om ei lita stund skal eg tusle meg på capoeira trening.

Desverre har ikkje veka brakt med seg berre gode nyheiter. Torsdag fekk eg beskjed om at ein studiekompis av meg, som eg også delte kjøkken med på Steinkjer, var død. Det er rett og slett litt ufatteleg, og frykteleg trist når resurssterke og kjempetriveleg mennesker døyr i så ung alder.

Nok ei veke er snart over. Helga har eg tilbragt med capoeira, capoeira, og enda litt meir capoeira. Grunnen er sjølvsagt at vi hadde evalueringsworkshop med vår mestre Maclau. Dette er i bunn og grunn ein haug med trening, der våre prestasjonar blir vurdert, og Maclau noterar det ned i si svarte notatbok. Om vi blir funne dyktige nok, vil vi få (ny) corda på batizado’en som er 24-26 oktober. Så fredag trena vi frå 5-8. Laurdag var det ordentlig hardkjør  frå 11 (derav boot camp capoeira), og vi var alle dugeleg slitne da vi var ferdige ein gong mellom 3 og 4. Om kvelden var det fest, som endte med dans på Supa. Og i dag har vi trena frå 11 – 3. Dagen starta med musikktrening, og mi venstre hånd er ein smule ubrukeleg, med vannblemme på tommeltotten og ein følelseslaus lillefinger. Slik går det når n00bs som meg skal spela berimbau i lange tider. Gode treningar, godt med axé og ei og anna gullrekka i rodaen. Alt i alt ei bra helg. Men no skal det sovast!